سرقت ادبی چیست؟ بهترین سرویس های کشف سرقت علمی

سرقت ادبی چیست؟

اکثر افراد، کپی نمودن حاصل کار دیگران یا کمک گرفتن از ایده های دیگران را سرقت ادبی، پلاجیاریزم (معادل انگلیسی) و یا انتحال (معادل عربی) می دانند. اما امکان دارد اصطلاحاتی مثل “کپی کردن” و “برگرفتن” که به نوعی به کلاهبرداری در زمینه تحقیق و نگارش اشاره دارند، به وضوح بیانگر امر نباشد و از طرفی پیامد های نامطلوبی نیز داشته باشد.

سرقت ادبی

تعارف سرقت ادبی

برحسب توضیحات داده شده در منابع مختلف، سرقت اثرات دیگران (Plagiarize) را از چند لحاظ می ‌توان تعریف نمود:

  • سرقت علمی یا زیر و رو نمودن (اندیشه ها یا بیانات شخصی دیگر) به اسم شخصی دیگر (جز ذی حق اصلی)
  • بهره جویی از (محصولات و نتایج کار دیگران) بدون پرداخت دستمزد
  • اقدام به دستبرد علمیسرقت علمی
  • پخش و یا نشان دادن یک ایده با اسم ایده نو یا اصلی که در حقیقت از اندیشه و ارمان شخص دیگری برآمده است.

درمجموع سرقت یا دزدی ادبی، دزدی ایده دیگران، دزدی لغات و محتوا ربایی امری نادرست، غیر اخلاقی و جعلی می باشد. این عمل دربردارنده ی دستبرد به نتایج تلاش دیگران و نیز شایعه ها و کذب های بیان شده ی پس از آن است.

 

اما آیا واقعا گفته ها و ایده ها را می توان سرقت کرد؟

طبق مقرارت ایالات متحده، جواب مثبت است. اصطلاح “ایده های اولیه” حکم یک ملک ذهنی را دارند و به واسطه قوانین حقوق چاپ و نشر(رونوشت) مثل اختراعات ریشه دار از آنها مراقبت می شود. کم و بیش کلیه سخنان و اصطلاحات تا وقتی که آن ها به گونه ای بایگانی شده باشند (مثل یک سند یا یک فایل رایانه ای) زیرنظر قوانین چاپ و نشر محافظت می شوند. اما هرمدل استفاده از طرح بایگانی شده یا نشده که خلق کننده اولیه آن شما نباشید، سرقت ادبی است. معنای استفاده صرفا به کپی‌برداری مستقیم خلاصه نمی شود، بلکه ترجمه، تغییر دادن، تفسیر و … را شامل می شود.

 

کلیه رویداد ها و امور زیر، سرقت ادبی به شمار می آیند:

  • تغییر نام آثار دیگران در قالب آثار خودتان
  • کپی رایت کردن سخنان و پیشنهادات دیگران بدون پرداخت دستمزد آن‌ها
  • بهره جویی بی ملاحظه و کپی کردن دقیق از سخنان و اندیشه های سایر افراد در نوشته ها بدون قرار دادن علامت های نوشتاری مخصوص نقل قول( ”” )
  • ارائه اطلاعات اشتباه در مورد سخنان نقل قول شده
  • تغییر و تعویض واژه های نوشته نقل قول شده بدون دقت به قالب جمله و بدون پرداخت دستمزد
  • کپی نمودن حجم زیادی از بیانات یا پیشنهادات یک منبع که بخش عظیمی از اثر شما را شکل می دهد، خواه حق الزحمه ای پرداخت شده باشد خواه نشده باشد.
  • دریافت یک مقاله از یک منبع اینترنتی و ارائه آن به عنوان مقاله خود.

از اکثر نمونه های دستبرد ادبی می توان پرهیز نمود، مثل ذکر کردن منبع آن. به بیانی ساده، اقرار به این که توضیحات بیان شده از منبعی گرفته شده است و نیز مهیا نمودن راه های ارتباطی لازم برای پیدا کردن منبع آن اغلب از کلاهبرداری سرقت ادبی جلوگیری می کند.

 

موضوع سرقت ادبی در رابطه با تصاویر، فیلم ها و موزیک چگونه است؟

به کار گرفتن از یک تصویر، فیلم و یا ترکی از موزیک در یک اثری که خودتان ایجاد کرده اید اما تصدیق مورد قبول نگرفته اید یا منبع آن را بیان نکرده اید، سرقت ادبی به شمار می آید. سرقت علمی به گونه ای حیله گری در فضای علمی می باشد و در خوشبینانه‌ترین شکل و در حالت سهوی بودن آن، به عبارتی سهل‌انگاری می باشد. رویداد های زیر در اجتماع بسیار کارآمد و معمول است. کماکان برخلاف استفاده زیاد آن، سرقت ادبی به حساب می آید.

  • روگرفت رسانه (به ویژه عکس) از سایر سایت ها برای قرار دادن آن در مطلب یا سایت خود
  • تولید یک فیلم یا کلیپ با بهرمندی از قسمت هایی از فیلم های دیگران یا قرار دادن موزیک تحت قوانین copyrightبه عنوان موزیک متن
  • پخش آهنگ فردی دیگر که تحت مقرارت copyright است (برای نمونه اجرای کاور)
  • تولید ترکی از موزیک که شدیدا از موزیک دیگری گرفته و کپی شده است.

در حقیقت، این رسانه ها موقعیتی را به وجود می آورد که تحت آن، تعیین این که مقررات copyright  یک کار رد شده اند یا خیر، مشکل می شود. برای نمونه:

  • عکاسی یا یک عکس اسکن شده (مثلا: عکس گرفتن از یک پوستر برای شناساندن آن در وب سایت یک فرد)
  • ضبط صوت یا ویدویی که موزیک یا کلیپی تحت مقرارت کپی رایت در پیش زمینه اجرا شود.
  • ساخت مجدد یک اثر دیدنی در همان رسانه (مثلا: تصویربرداری که ترکیب و عنوان آن با ترکیب و عنوان عکس شخص دیگری برابر است).
  • ایجاد مکرر یک اثر بصری در آن رسانه (مثلا: نقاشی عکسی که به اثر شخص دیگری شباهت دارد).
  • ادغام و ترکیب مجدد یا تغییر و ویرایش تصاویر، فیلم ها و موزیک تحت مقررات copyright، اگر چه مثل ورژن اصلی باشد.

 

روا بودن این شروط و دیگر شرایط مانند آن، به هدف و پایه ای بستگی دارد که اثرات طی آن ها تولید شده اند. دو روش قابل اطمینان که طی آن می توان مقرارت را در این شرایط ملاحظه کرد: ۱) پیشگیری از رخ دادن این شرایط در آن واحد و ۲) تصویب و تثبیت شرایط بهرمندی از اثرات و بیان منبع آن ها به درستی می باشند.

 

 

در مجموع باید بیان کرد که خالقان اثرات علمی و ادبی باید موقع تولید آثار خود قسمت های استفاده شده از آثار سایرین را با دقت بیشتری ثبت نمایند و این استفاده را به طور مناسب به اطلاع مخاطبان برسانند تا هم صداقت خود را ثابت کنند و هم از متهم شدن به کلاهبرداری و سرفت علمی_ادبی حفظ شوند.

 

 

اما چگونه می توان تشخیص داد در مقاله تهیه شده یا ایده مطرح شده چه اندازه کپی و استفاده بدون ذکر منبع وجود دارد؟

در ادامه به معرفی سرویس ها و وب سایت های آنلاینی می پردازیم که می توان به کمک آن ها می توانید تشخیص دهید چند درصد از مقاله به منابع دیگری تعلق دارد.

 

سایت iThenticate

با اطمینان خاطر می توان گفت برترین و بروزترین سایت بررسی سرقت ادبی، سایتwww.ithenticate.com  است.

هم اکنون سرقت ادبی به طور ویژه مورد توجه سردبیران مجلات قرار دارد و برای جلوگیری از دستبرد ادبی از بهترین سرویس آنلاین یعنی ithenticate.com  بهره می برند. این سرویس تعیین سرقت ادبی موضوع را با استفاده از پایگاه داده بزرگی که دارد قادر است در عرض چند دقیقه تشخیص دهد و به طور دقیق تشخیص داده می شود که چه قسمت هایی از موضوع شما شبیه سایر مقالات و پایان نامه ها و وبسایت ها است. درصورتی که شما پیش از ارسال مطلب به ژورنال ها، از این سرویس آنلاین استفاده نمایید و سرقت ادبی مطلب خود را با ۶۱ میلیارد صفحات تحت وب و  بیش از ۱۰۰ میلیون موارد محتوایی، از قبیل ۵۰ میلیون اثر ارائه شده از انتشارات ادبی که در  Cross Checkهستند، چک کنید، پس از دریافت نتیجه بررسی موضوع، این امکان وجود دارد که قسمت های مشابه را ویرایش و بازنویسی کنید و بعد مطلب خود را با اطمینان بیشتر برای سردبیر بفرستید.

هم اکنون اکثر مجله های مرکز های IEEE، Nature، Elsevier  و… از این وب سایت استفاده می کنند و مطالبی که برای این مجلات ارسال میشود پیش از ارسال به زنجیره داوری از لحاظ سرقت ادبی و کپی رایت توسط این وب سایت چک می شود و اگر قوانین کپی رایت را نقض  کند، مقاله رد می شود. بنابراین لازم است، محققین محترم پیش از ارسال مقاله به کجلات حتما مقاله خود را با این وب سایت آنلاین بررسی کنند تا درصورتی که دارای سرقت ادبی باشد، آن را بازنویسی نمایند.

 

سایت Turnitin

Turnitin یک وب سایت آنلاین حرفه ای تشخیص سرقت ادبی می باشد، که امروزه به واسطه ی ناشران ادبی و تیم های پژوهشی در کل دنیا حمایت و استفاده می شود. به صورتی که شما را از اصیل بودن مقاله پیش از پخش توسط مجله مطمئن می کند. توسط این پایگاه داده می توان اطلاعات دقیق میزان سرقت ادبی با ارائه اسناد و مدارک کامل از منبعی که رونوشت انجام شده است را مشخص نمود.

با تاسف بسیار باید گفت چیزی که در حال حاضر در اجتماع ما رایج است به علت ضعف زبان، افراد محصل از مطالبی که قبلا چاپ و پخش  شده و وبسایت ها به ویژه در بخش مقدمه  استفاده می کنند و مطلع نیستند که هم اکنون سر

دبیران تمام مجلات معتبر از این سرویس های آنلاین برای تشخیص سرقت ادبی استفاده می کنند و به آسانی به سطح شباهت مقاله با منابع دیگر پی می برند و به علت مقرارت کپی رایت مقاله را رد می کنند. پس لازم است محقیقین، اطلاعات لازم جهت پرهیز از آن را داشته باشند. توسط سرویس  Turnitin  محقیقین می توانند مقاله خود را پیش از ارسال به مجلات چک کرده و میزان دقیق سرقت ادبی و شباهت موجود در مقاله خود را با ارائه مدارکی کامل از منبعی که کپی برداری انجام شده است، ببینند و بعد آن را درست کنند.

 

سایت Grammarly

از سرویس Grammarly  برای چک کردن غلط املایی و نگارشی و کپی برداری های علمی مقالات استفاده می شود. با گرامرلی مطمئن می شوید که مقاله، جملات ،اسناد و … واضح، بدون اشتباه و موثر می‌باشد.

این سرویس  یک پلتفرم قدرت بخشیدن به نوشتن مقاله انگلیسی مبتنی بر ابر می باشد که به واسطه شرکت Grammarly طراحی و ارائه شده است. این پلت فرم برای نخستین بار در پایان سال ۲۰۰۹ عرض شد. این سرویس بیش از ۲۵۰ قوانین گرامر را چک می کنند. بعضی از امکانات گرامرلی رایگان و بعضی به اکانت پرمیوم نیاز دارد.

 

لطفا به این مطلب رای دهید
[Total: 1 Average: 3]
فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.